Het was een enorme spannende dag. Hieronder een update…

Anne-mer en Anna:

Vanochtend had onze leuke lesbische vriendin osn uitgelegd hoe we bij een tankstation konden komen. Zij had de hele nacht een lesbisch feestje gehouden en sliep nog toen we weg gingen. Brak (het huis stonk, er was geen glas voor het slaapkamerraam) maar met een appel als ontbijt liepen we naar het tankstation. Het begon te regenen. Vol goede moed stond Anna langs de weg met een bordje en sprak Anne-mer de automobilisten aan. Nog niets lukte. Het begon harder te regenen. Na driekwartier besloten we een stuk snelweg te pakken, hopend dat daar wel auto’s zouden stoppen. Weer geen geluk. Het goot onderhand. Weer terug naar het tankstation. En daar vonden we, na een uur en zeiknat, onze lift. Florian was 26, student economie en ging richting Turijn. Oftewel: hij bracht ons tot Milaan!!!Jippie jeej! Leuke gesprekjes gehad. Enige nadeel: lekkende benzine en rook onder motorkap. Gelukkig was onze Florian handig en was de auto gemaakt voordat we de gotthard tunnel inreden. Onze student bracht ons naar Como. Na een knuffel en een foto namen we afscheid.

In como hadden we een opdracht te vervullen: neem een flesje como water mee. Door de zeikende regen en een aardige buschauffeur vonden we het meer en hebben in de modder moeten liggen om het te bemachtigen! En toen: op weg naar Bergamo! Maar hoe? Eerst een lift van een Italiaan gekregen naar Le, en toen met de trein naar Bergamo (trein betaald van het geld van de bejaarden). In de trein onze vriend Luca uit Clusone gebelt (de man waar we allemaal mogen slapen), of hij ons kon komen ophalen. Bij aankomst stond hij er. En toen…

Twan en Pricilla:

kwamen wij net aangescheurd naar het treinstation van Bergamo. Wij hadden Luca ook al gebeld en op datzelfde moment vertelde hij dat hij twee meisjes op ging halen in Bergamo. Dat kon niemand anders zijn dan Anna en Anne-mer. We moesten dus vaart maken! Een aardige Italiaan heeft ons naar het station gebracht en daar stonden ze al. Blijkbaar waren ze er niet veel eerder dan ons. In de auto hebben we besloten om de overwinning te delen. Duizend kilometer afgelegd en dan gelijk eindigen… Een moment om nooit te vergeten.

In de straat Via Ger stonden Femke en Laurie ons, als twee verzopen katten, op te wachten. Kort filmpje, foto, een dansje, een liedje maar vooral HEEL VEEL opluchting! WE HEBBEN HET GERED!

Anne-mer, Laurie en Femke slapen vanavond in een hostel. Twan, Pricilla en Anna slapen bij Luca in zijn geniale huisje. Maar, de reis is nog niet voorbij! Er moeten nog opdrachten worden gedaan en de omgeving moet worden verkend (Italiaans mediapark??)! Dus blijf lezen, blijf ons volgen!