Het primaire doel van onze reis naar Tanzania is  zoveel mogelijk te publiceren en te schrijven. Uiteraard speelt het internet hierbij een cruciale rol in de vorm van bloggen. Helaas is het internet hier bij vlagen trager dan een slak met de ziekte van Pfeiffer. Het zou zomaar een grap kunnen worden in de trant van: wat is het toppunt van sloomheid? Helaas is het af en toe voor ons niet zo grappig als je veel en vooral snel dingen wil plaatsen.Neem nu mijn blog over onze eerste echte dag in Dar Es Salaam. Deze kwam twee dagen later eindelijk eens online en dan was ik over de vorm nog niet eens te spreken. Allereerst had ik problemen met de bestandsvorm waarin ik de tekst in had opgeslagen. De Word-versie op de betreffende computer kwam niet overeen met de gebruikelijke documentvormen. Daar kwamen we echter pas later achter omdat ik het op een USB-stickje moest plaatsen. Er waren namelijk maar een paar computers met internet en die waren al bezet bij Music Mayday. Uiteraard viel het internet die ochtend dat ik het had geschreven uit en moesten we het later nog eens proberen.

Poging twee
‘s Avonds gingen we langs twee internetcafés om alsnog een poging te wagen. De eerste zat vol, maar de tweede zag er gelukkig een stuk beter uit met zelfs heuse LCD-beeldschermen. Ik kroop achter een van de PC’s en opende mijn webmail. Nou ja, dat was de bedoeling. Ik heb de tijd geklokt voordat ik in mijn eerste mailtje kon en dat was maar liefst vijfendertig minuten! In Nederland wordt ik al gek als dezelfde pagina er een minuut over doet. Bizar hoe snel je iets voor normaal aanneemt. In een uur was het dus onmogelijk om een blog te plaatsen, laat staan met foto’s die nog geüpload moesten worden. Zeker omdat ik er toen achterkwam dat ook nog eens het Word-bestand om moest worden gezet. Onverrichter zaken gingen we richting het hotel.

Eindelijk geluk

Gamers in Dar Es Salaam. Foto ramón ster

De dag erna bezochten we de TMF (nee niet de zender, het Tanzanian Media Fund) en daar was het internet eindelijk snel genoeg om iets te kunnen plaatsen. Het duurde nog twee minuten per pagina, maar dat was te overzien. Eindelijk mijn eerste blog geplaatst na twee dagen. Gelukkig ben ik met mijn grote verhalen wat sneller opgeschoten. Na het bezoekje aan TMF gingen we richting een mall om wat boodschapjes te doen. Ik had nog steeds nergens iets gezien wat met gamen te maken heeft, maar het plan is wel hier een stuk over te schrijven. Opeens kreeg ik een belletje van een Tanzaniaanse buddy dat er verderop in een telefoonzaakje volop gegamed wordt. Ideaal, want er blijkt nog een leuk verhaaltje achter te zitten. Een van de gamers speelt daar namelijk gratis onder werktijd spellen, maar hij werkt niet in de telefoonwinkel. Het hele verhaal is uiteraard te lezen in de volgende Join. Ik kan al wel verklappen dat ze over het web spelen met een PlayStation 3 wel kunnen vergeten met de gemiddelde Tanzaniaanse internetconnectie.