Woensdag was dan eindelijk de laatste dag van de finale aangebroken. Nog één team moest zijn weg naar ‘huis’ zien te vinden: het team van Willemijn en Sancho. Het duo dat kwaliteit verkoos boven snelheid, zou ook spoedig een einde maken aan een van de bijzonderste trips van hun leven.

Team Willemijn en Sancho

De zon was al lang onder (eigenlijk had deze gewoon nog helemaal niet geschenen), toen we eindelijk bericht kregen dat het laatste duo in Bergamo was aangekomen. Van daaruit moesten ze nog een lift naar het dorpje Clusone zien te vinden. Terwijl wij al ijsberend wachtten en nadachten over hoe we bij via Ger moesten zien te komen, wierp onze gastheer Luca ons de sleutels van zijn auto toe. Wederom zorgde hij ervoor dat de trip net een beetje makkelijker verliep….Rond achten bereikte ons via meerdere mobiele wegen het bericht dat W en S in de bus naar Clusone zaten. Ook zij wilden onderhand de eindstreep halen, zo leek het wel. Terwijl in de auto de welbekende man/vrouw discussie plaatsvond, vond het duo ruim een uur later de allerlaatste lift die hen bij de eindbestemming zou brengen.

Weer leek het er bijna op dat een liftteam eerder zou aankomen dan de jury, maar gelukkig wist Twan nog net op tijd het gaspedaal te vinden. Tegen half tien konden we dan eindelijk het laatste team feliciteren met hun overwinning en fantastische resultaat.

Dat liften niet is weggelegd voor watjes, bleek uit de reactie van Sancho op de vraag hoe het met hem was. ‘Ik ben moe en heb honger,’zei de ietwat uitgeputte lifter. Gelukkig stond de pasta en de rode wijn al klaar in het houten GeR-huis en kon met de hereniging van het laatste team eindelijk een feest losbarsten. Via GeR is volgens ons geslaagd!