In tijden van economische crisis vallen de hardste klappen aan de onderkant van de maatschappij. De Eindhovense bluesrockband Woody & Paul belanden daarom donderdag in een opvanghuis voor dak –en thuislozen. Niet omdat het nou zo ontzettend slecht gaat met de jongens, maar omdat ze daar hun nieuwe cd ‘Rum on Board’ presenteren . Ze willen de daklozen wat extra steunen door voor hen een optreden te verzorgen.

Paul, Woody en drummer Joshua

Hoe zijn jullie op het idee gekomen om de presentatie in een opvanghuis te doen?
Paul: Ik heb geen idee.
Woody: Nou ja, een cd-presentatie houd je in je eigen hometown. Ik kon eigenlijk geen leukere plek bedenken. Na alle zaaltjes en poppodia te hebben gehad, kwamen we hier op uit. Er is natuurlijk een heel ander publiek en ze zullen waarschijnlijk anders reageren. Lijkt me stuk spannender dan een uitverkochte Effenaar.

Wat als het publiek het helemaal niks vindt?
Woody: Dan hebben we in ieder geval een goed verhaal.
Paul: Ze kunnen toch niet met eieren gooien.
Woody: Nee, want die hebben ze niet.

Jullie doen dit, omdat jullie de daklozen een hart onder de riem willen steken tijdens deze zware tijden. Maar jullie zeggen ook dat de kredietcrisis ons aangepraat wordt. Hebben die mensen de extra steun dan wel nodig?
Woody: Die hele crisis is wel bedacht. Tot nu toe hebben vrij weinig mensen er last van.  Zwervers zullen het waarschijnlijk ook niet zo mee krijgen. In dat opvanghuis kan je legaal drugs scoren. Met of zonder crisis.
Paul: We kunnen ook wel in een chique bank gaan spelen, maar dat is geen zak aan. En het volk wat er komt al helemaal niet.

Denken jullie wel dat die daklozen steun kunnen putten uit jullie muziek?
Woody: Het gros van de nummers gaat over de sombere kant van de maatschappij. Ik vind dat wel een interessante kant om over te zingen, over mensen die het niet zo goed hebben. Dus ik denk dat ze er wel iets mee kunnen. Als ze ook Engels kunnen tenminste…

Hebben jullie het idee dat de crisis ook muzikanten treft?
Woody: Nee ik denk dat het nog helemaal niet zo veel mensen treft.
Paul: Mijn zus toevallig wel. Haar contract wordt niet meer verlengd, maar dat is vooral bij de grote bedrijven.
Woody: Ja, muziek kun je toch altijd wel blijven maken. Voor ons is het al geen vetpot. Of je nu op straat speelt of voor niks in een daklozenopvang. Die muziek blijft toch wel. Ik geloof niet dat de hoeveelheid geld die mensen eraan uit willen geven verandert. Misschien willen ze juist wel getroost worden in deze tijden. Getroost worden met liefde en kunst.