Door Mark Versteden en Joris van Duin

Aaaaarrggghhh. Vroeg opstaan. En dat na een lange en vooral drukke avond. Op naar de uni van Groningen om te monteren en items te maken. Bus 11 maar gepakt, die komt echt overal uit in deze stad. Als je het echt niet meer weet, pak bus 11.

Inlogcode gekregen voor de computers en aan het werk voor deel 1 van deze blog. Zo die is klaar.

Voordat we richting ons verzamelpunt in de binnenstad gingen, eerst even een lunch naar binnen gewerkt. Een lunch op de uni van Groningen wordt, als je Simon bij je hebt, nog een hele ervaring. Eerst maar even voor het beeld de kantine van Groningen schetsen. Die is ongeveer net zo groot als heel onze school. En alle fijne onderdelen zijn er aanwezig. Een cafetaria, check. Een supermarkt, check. Een flinke bult zitplaatsen, gebouwd in een soort piramidevorm, check. Waarvan minimaal een aantal bijna-ligstoelen die zich bovenaan de piramide bevinden, check. De stoelen waren vrij dus even plaatsnemen dan maar. Eten op, maar even sociaal wachten op de rest. Joris was ook klaar en wij vonden dat het tijd voor een lekkere drumsolo. Beetje sfeer in de tent. De stoelen dienden als geweldige drums, besloten wij. Hierop bedacht Simon dat hij zowel ons als de rest van de bezoekers op de lager gelegen rangen een plezier zou doen met een dansje. Hij toverde heel de eetzaal in zijn eentje om tot een Braziliaanse carnaval, nog steeds met dat heerlijke drummuziekje op de achtergrond. Shake that ass baby! In Groningen is dit blijkbaar normaal, want niemand deed zijn best om er naar te kijken. Laat staan om er iets van de zeggen. Op naar de stad dan maar. Werken aan dag twee.

Geertje en de camera hadden inmiddels hun weg naar Eindhoven weer gevonden en zo bleven we met zijn vieren over. We hadden nog wat items op de rol staan: een hele lange avond voor de boeg.  We hadden ook nog het idee om te gaan kijken in hét bandjes hotel van deze festival dagen; Hotel Mercure in Haren. Onder het motto ‘de brutalen hebben de wereld’ gewoon stug doorgelopen bij de receptie. Eens even kijken of we in het hotel wat bandjes kunnen strikken voor een privé jamsessie. Geen bands. Dus ook geen jamsessie. Dan maar even netjes bij de balie melden. Ook daar geen resultaat. Snel terug naar Groningen. De avond valt. Geen tijd te verliezen.

Nog wel even snel wat eten. Bij Peter Kars even een frietje gegeten. Echt een wereldvent. Om maar even een paar van zijn meesterlijke zinnen te gebruiken: “Of je je bier hier mag opdrinken. Nou ik mag geen alcohol schenken, maar weggooien is ook zonde”. Een man naar ons hart.

Peter Kars, een geweldige vent!

Mooi man!

Je zou er maar wonen…

Na een ontluisterend bezoekje aan hét kunstwerk in Groningen en een gezonken woonboot zijn we opgesplitst in twee groepen. Joris en ik een duo. Simon en Loekman een duo. Zij gingen op pad naar wat bandjes met een ruig geluid. In mijn ogen takkenherrie en vandaar ook dus de splitsing. Voor hen een geweldige avond met resultaat. Voor ons ook. De iets rustiger rock, pop en singer/songwriter muziek opgezocht. Vooral ZaZa was een leuk bandje. Beetje pop/rock.

ZaZa:

Leuk bandje nummer twee. Bazzookas heet de muziekgroep. De muziek is volgens een aantal andere medeluisteraars Nederska. En ska is…. http://nl.wikipedia.org/wiki/Ska

Bazzookas:

Vooral de manier waarop het gebracht werd was echt geweldig. In een schoolbus. Zo’n oude gele ja. Midden op de grote markt. Maar niet alleen de band stond in de bus. Ook een tiental luisteraars. Bommetje vol dus. Wij moesten natuurlijk even de participerende journalisten uithangen en zijn de bus ingedoken. Springen en beuken, en de band speelt gewoon door. Dat die bus niet door zijn vering is gegaan mag een wonder heten.

Een interview verkrijgen behoorde niet helemaal tot de mogelijkheden. Net voor wij de vraag wilde gaan stellen kwam er een camera van de publieke aanlopen. De cameraman van dienst door het raampje: “heb je even tijd voor wat korte vraagjes”. Antwoord frontman: “Nee gek, ga weg, ik ben aan het spelen”, en het volgende nummer werd ingezet.

De andere groep weer opgezocht. Met zijn vieren weer verder gegaan. Is toch altijd beter. Over dat verdergaan later meer in een uitgebreid radioverslag van de lange nacht.