El Museo del Prado

Reis je een keer niet met de NS, heb je toch weer vertraging. En het lag niet eens aan een van de negentien luie, slaapgrage studenten die vetrokken naar São Paulo. Iedereen was braaf op tijd om in te checken en werd ook al door de douane geloodst. Zit je klaar voor de start, blijkt opeens dat de Franse luchtverkeersleiding heeft besloten net vanochtend te staken. Dat betekende; geen vluchten naar Frankrijk, maar ook niet over het stokbrodenland heen. In totaal hebben we twee uur lang op de grond gestaan, wachtend op een sein voor vertrek. Twee uur, daar valt mee te leven, ware het niet dat wij anderhalf uur de tijd hadden om over te stappen op ons vliegtuig naar São Paulo in Madrid. Vette pech voor de FHJ’ers, maar we moesten ons maar een dag in de Spaanse hoofdstad zien te vermaken. Morgen poging twee.

Gelukkig was al snel iedereen van zijn slechte humeur af, vooral toen we de badkamers van ons hotel bekeken. Ook het eten beviel al goed. Bijkomend voordeel was dat alles natuurlijk vergoed werd door Iberia.

Ook al was het brak-gehalte binnen de groep redelijk hoog, toch gingen we naar de stad. Guus en ondergetekende waren daar echter al eerder geweest en hadden beide spijt van het overslaan van een Madrileense bezienswaardigheid: El museo del Prado. Wij besloten in de metro om niet mee te gaan sight see’en met de groep maar, zeer cultureel verantwoord, naar het Prado te gaan. Genietend van het goed geregelde, op tijd rijdende en schone OV (NS, lezen jullie mee?) hadden we het museum al snel bereikt. Na een poosje in de rij staan bleek de entree ook nog eens gratis te zijn. Olé!

Na een uur of twee kunst kijken (en er achter komen dat Picasso toch echt niet in dit museum hangt, want onvindbaar) besloten we het bespaarde geld maar op te maken aan een biertje, in het kader van ‘nu we er toch zijn’. We vertrokken richting binnenstad en het viel te merken (en te ruiken) dat we door het alternatieve gedeelte liepen. In het eerste kitsche pubje dat we vonden dronken we een biertje en daarna gingen we weer terug naar het hotel, om rond 22.00 te kunnen aanschuiven bij het diner.

Dag in São Paulo gemist, maar wel een dagje Madrid gekregen. Na een goddelijke nacht in de kingsize bedden vertrokken we ’s ochtends weer vrolijk richting het vliegveld, waar we gisteren nog stonden te vloeken en tieren. Zo zie je maar waar een beetje slaap goed voor is.