Niet ver buiten het centrum van Porto Velho ligt de beruchte gevangenis. Het Grote Huis, zoals de gevangenis door vele mensen in Porto Velho wordt genoemd, is vooral berucht door de vele opstanden die de afgelopen jaren in het nieuws zijn geweest.

Op YouTube zijn de beelden, met daarin naakte gevangenen die worden gedwongen om in de felle zon te gaan liggen, duizenden keren bekeken. Ook de Nederlandse media hebben meerdere malen bericht over de slechte omstandigheden. Opvallend was dat het aantal doden in de verschillende artikelen nogal uiteen liepen. Mijn nieuwsgierigheid werd meteen gewekt. Ik wilde daar wel eens binnenkijken en met eigen ogen ervaren wat ik daar zou aantreffen. Persvoorlichter Alex regelde voor het team een bezoek maar tot mijn grote verbazing waren wij niet de enige die waren uitgenodigd op de gevangenis te bezoeken. Ook de lokale media had accreditatie gekregen om te komen draaien. Ze wilde van mij weten waarom ik vanuit Nederland geïnteresseerd was in het Grote Huis. Op die vraag was ik niet voorbereid. Zeker niet vóór de camera.

Grote vriend Alex hield alles van een afstandje goed in de gaten. Ik realiseerde me dat ik moest oppassen wat ik zei. Ik moest tenslotte de gevangenis nog in komen. Met een trillende stem beantwoorde ik rustig de vraag. “In Nederland hoor je de excessen. Over het geweld en de overbevolking. Ik ben heel erg benieuwd hoe het er echt is.” Door het Ministerie van Buitenlandse zaken (minbuza) was ik vooraf gewaarschuwd. De situatie moest ik zeker niet onderschatten. Het kon er gevaarlijk zijn en ik moest zeker geen dingen doen die niet goed voelde.

Niet een keer heb ik mij onveilig gevoeld. Het bezoek vond ik vooral aangrijpend maar bedreigd heb ik mij nooit gevoeld. Ik voelde me eerder geïntimideerd door de bewakers die constant met flinke wapens bij ons liepen. De gevangen waren volgens mij blij dat ze eindelijk met iemand konden praten. Opvallend vond ik dat er vooral jonge gastjes in de cellen zaten. Ze lieten, door het kleine gleufje in de ijzeren deur, waar de kogel inslagen nog steeds de situatie van een aantal jaar geleden kenmerkte, hun cel van een paar vierkantenmeter zien. Het was er klein en vochtig. De directeur vertelde heel trots dat de situatie er veel beter is dan een paar jaar geleden. Met de schoonmaakmiddelen kunnen ze hun cel bijhouden. Ik heb de cel niet helemaal gezien maar ik vond het er vies, vochtig en onmenselijk.

Nieuwsgierig naar de beelden, kijk woensdagavond om 19.30 naar RTL Boulevard. Daar wordt deel 1 van de reportage uitgezonden.