Stel je voor dat Jan Wolkers dertig jaar nadat het geschreven is alsnog de AKO Literatuurprijs zou krijgen voor zijn ‘Turks Fruit’. Raar? Iets dergelijks vindt in elk geval plaats in Groot-Brittannië. Daar maken tweeëntwintig Britse en Ierse schrijvers die in 1970 een roman uitbrachten kans op de Booker Prize van dat jaar. Dit maakte de organisatie maandag bekend.

Vanaf 1968 werd de Booker Prize uitgereikt aan het beste boek van het voorgaande jaar. Maar in 1971 besloot men om de prijs voortaan te geven aan het beste boek van dat jaar. Door deze verandering is de Booker Prize in 1970 nooit uitgereikt.

De organisatie wil dit alsnog doen, omdat volgens haar de lijst bewijst dat 1970 een bijzonder jaar was voor Engelstalige fictie en dat het nu echt tijd wordt dat deze romans worden geëerd. Drie juryleden stelden een longlist van tweeëntwintig kandidaten samen. De prijs wordt in mei uitgereikt en bedraagt 50.000 pond. Dat kan postuum gebeuren, want verschillende auteurs op de lijst zijn al overleden.

Wie wordt de winnaar?
Odin Dekkers, hoogleraar Engelse Literatuur en Cultuur aan de Radboud Universiteit in Nijmegen, vindt het een goed initiatief dat de Booker Prize van 1970 alsnog wordt uitgereikt. Hij is het met de organisatie eens dat de schrijvers alsnog moeten worden geëerd. Dekkers noemt de longlist ‘interessant’. “Er staan veel schrijvers tussen die nu geen romans meer schrijven maar andere genres beoefenen. Ik denk dat Joe Orton met ‘Head to Toe’ en Patrick White met ‘The Vivisector’ wel een kans maken. Hun werken springen er uit. Orton is opmerkelijk en trekt de aandacht en White is nog steeds actueel. Helaas zijn ze allebei al overleden.”
Volgens Dekkers kan de Booker Prize veel betekenen voor een schrijver. “Het is voor een totaal onbekende schrijver een soort van raketlancering. In één klap zijn ze rijk en beroemd. Het probleem voor hen is daarna vaak wel dat ze hun werk niet meer kunnen evenaren.”

Vorig jaar won Hilary Mantel de Booker Prize met haar roman ‘Wolf Hall’.