In het pikkedonker verdwalen in de Amazone. Het overkwam mij en negen andere studenten op de tweede dag van ons verblijf in Santarém, Brazilië. We waren op zoek naar pousada Donna Gloria waar we gedurende onze reis zouden verblijven, maar onze taxichauffeurs brachten ons naar een verlaten plek midden in de jungle. Later zou blijken dat miscommunicatie de oorzaak was van ons nachtelijk avontuur.

Na een drukke dag vol werkbezoeken besloten we op huis aan te gaan. We kozen voor de taxi, we hadden nog niet uitgevogeld bij welke bushalte we zouden moeten uitstappen om bij onze pousada te komen. Wel wisten we dat onze verblijfplaats in het dorpje Santa Luzia lag en we waren er van overtuigd dat de meeste taxichauffeurs wel wisten waar dat was.

We hielden drie taxi’s aan en probeerden in ons beste Portugees duidelijk te maken waar we heen wilden. Jammer genoeg kende geen van de chauffeurs Santa Luzia. Met de plattegrond van onze Lonley Planet van Brazilië probeerden we aan te geven waar we heen wilden. Toen kregen ze een idee welke richting we op moesten en namen ons mee de weg op.

Na een uur waren we nog niet op de plaats van bestemming en ik begon me zorgen te maken. We waren een half uur geleden de snelweg afgegaan en reden nu al een hele poos op een stille zandweg omringt door hoge bomen. Voor ons zag ik de andere twee auto’s stoppen en ook de taxi waar wij inzaten reed niet meer door. De taxichauffeurs stapte uit en begonnen in het licht van de koplampen te overleggen. Dat er iets goed mis was, was duidelijk.

Ik stapte uit om te kijken waar ze het over hadden en het bleek dat onze helpers geen idee hadden van waar onze pousada zich bevond. Ze gaven ons de keus: hier uitstappen of terug naar Santarém en zelf een oplossing bedenken. Dan maar terug dachten we. In de stad kunnen we dan overnachten in een hotel. Hier in de jungle slapen was voor ons geen optie.

Ondertussen was het kwart over negen, een kwartier later dan dat we hadden afgesproken met onze reisbegeleider Jan Hein de Gruijter in de pousada. Maar we konden hem niet op de hoogte stellen van wat er was gebeurd, in de Amazone heeft geen enkele mobiele telefoon bereik. Toen we terug kwamen in Santarém haasten we ons daarom meteen naar Radio Rural, daar werkte onze contactpersoon padre Edilberto. Hij zou ons in contact kunnen brengen met onze docent. Gelukkig was hij er nog en had Jan Hein al gesproken. Die maakte zich ontzettend ongerust. Edilberto was dan ook erg blij ons te zien. Hij regelde voor ons vervoer naar de pousada zodat we die nacht veilig in ons eigen bed konden slapen. En hoe het kwam dat de taxichauffeurs de pousada niet hadden kunnen vinden? Zij brachten ons naar Santa Lucia terwijl wij naar Santa Luzia moesten. Nog nooit heeft een verkeerde uitspraak mij zo in de problemen gebracht.