Foto: wikipedia.nl

De carnavalsvreugde die vorige week in Zuid-Nederland heerste, heeft voor het Brabantse Reusel een nare nasmaak. Pastoor Luc Buyens weigerde de Reuselse ‘prins’ Gijs d’un Urste een hostie te geven omdat hij homoseksueel is. Gevolg: boze bezoekers van de carnavalsmis en protesten vanuit belangenorganisaties voor homoseksuelen.

Hoe staan studentenkerken in deze kwestie? En is homoseksualiteit volgens hen te combineren met het christelijke geloof?

Studentenpastor Hub Lenders, studentenkerk Maranatha Tilburg
“Ik vind het een regelrechte schande van pastoor Luc Buyens. Een van de eerste taken van de kerk is gastvrij zijn voor iedereen, ondanks iemands identiteit of achtergrond. Uitsluiting is juist het tegenovergestelde van waar de kerk voor staat. Ik vind het überhaupt onterecht dat mensen de pretentie hebben te weten wat God wil.”

“In de Bijbel staan geen teksten die homoseksualiteit afkeuren. Teksten die sommigen hiermee wel associëren, moet je in hun tijd plaatsen. De Bijbel is binnen een bepaalde cultuur en in een bepaalde setting geschreven. Je moet dat niet klakkeloos naar 2010 halen. Zoiets is een schande voor de kerk. Ketterij zelfs.”

Studentenpastor Theo Koster, Studentenkerk Nijmegen
“De keuze van Buyens is niet verstandig geweest. Hij verdedigt zich op grond van het kerkelijk recht, maar zo ga je niet met mensen om. In feite keurt het kerkelijk recht ook het gebruik van voorbehoedmiddelen af, dus als je zo redeneert dan zou je nog meer mensen moeten uitsluiten. Zo ontstaat ongelijkwaardigheid die gebaseerd is op achterhaalde opvattingen.”

Personal Lifecoach (ofwel ‘religieus begeleider’) Elisabeth Fricker, Studentenkerk Tint Eindhoven
“Spontaan gezegd was het een belachelijke actie die niets met het geloof te maken heeft. Buyens baseert zich op standpunten die niet meer van deze tijd zijn en zoiets geeft een verkeerd beeld van de kerk. Wij zijn wat dat betreft heel open minded; de persoon zelf staat bij ons centraal. Iedereen is dus welkom, ongeacht achtergrond of identiteit. Maar ik vermoed dat de meeste kerken die opvatting delen.”

Een rondje langs andere studentenkerken (van Maastricht tot Amsterdam) doet inderdaad vermoeden dat de betrokkenen het unaniem eens zijn: homoseksualiteit en het christendom zijn prima verenigbaar. Uitzondering op deze regel vormt een studentenkerk die ergens in het midden van ons land gevestigd is. De pastor weigerde elke medewerking en zei herhaaldelijk: “Hier hoef ik mij niet over uit te laten.” Dat geeft te denken. De discussie is in elk geval nog springlevend – wordt vervolgd.