In de ijshockeywedstrijd tussen de Verenigde Staten en Zwitserland was, voor een leek, het gebruik van videobeelden het meest opmerkelijk. Noud van Berkel, referee-in-chief van de Nederlandse IJshockey Bond (NIJB) zegt dat het ‘goal judge systeem’ hier wel goed is gebruikt. “In de regels van de IIHF staat dat bij een twijfelgeval de beelden mogen worden gebruikt tijdens de eerstvolgende onderbreking. In dit geval krijgt Zwitserland geen goal toegewezen en wordt het spel vanaf dat moment hervat met een face-off.”

Alles wat er gebeurt tussen de actie en het bekijken van de beelden komt te vervallen omdat er een nieuwe beslissing is genomen. Videobeelden kunnen alleen worden bekeken bij de eerste onderbreking na het bewuste incident. Het ‘goal-judge-systeem’ kan, zoals de naam al doet vermoeden, alleen worden gebruikt voor het controleren van doelpunten.

Andere sporten

Naast ijshockey worden videobeelden ook bij andere sporten gebruikt. Bij tennis heb je de ‘hawk-eye’ om te controleren of een bal ‘in’ of ‘uit’ is, maar zelfs na het bekijken van die beelden heb je soms nog je twijfels. Oordeel zelf of de onderstaande ballen ‘in’ of ‘uit’ zijn.

Ook bij rugby maken ze gebruik van een videoscheidsrechter. Voor een sporter is er niets pijnlijkers dan een onterecht doelpunt tegen krijgen. In de onderstaande video bewijst de videoscheidsrechter zijn nut bij het rugby.

Dat sporters het soms ook niet eens zijn met de videoscheidsrechter bewijzen deze beelden uit een ijshockeywedstrijd in 2006.

Maar moet je het gebruik van videobeelden in de sport wel toestaan? Er is in 2008 een video verschenen met een schreeuw om een videoscheidsrechter.

De videoscheidsrechter heeft in bepaalde sporten zijn nut al bewezen, al blijven sommige sporters het altijd oneens met genomen beslissingen. Er zullen ook altijd critici blijven, want ‘je moet videobeelden niet voor alles gebruiken’.