Als professioneel sporter verdien je bakken met geld. Althans, dat wordt gedacht. Het zijn vooral de topvoetballers, topgolfers en Formule 1-coureurs die genoeg geld verdienen om de nieuwste Lamborghini aan te schaffen. Rijk zijn is niet voor alle topsporters weggelegd en een parttime baan is voor sommige profs noodzakelijk.

Dat geldt ook voor de 35-jarige taekwondoka Tommy Mollet uit Tilburg. Ondanks zijn kwalificatie voor de Olympische Spelen in London deze zomer is hij niet alleen maar op de taekwondomatten te vinden. Naast zijn sportcarrière werkt hij parttime als communicatiemedewerker. “In principe beoefen ik vrijwillig topsport. Prijzengeld kennen we niet in de taekwondowereld. Je moet zelfs inschrijfgeld betalen. Als je de A-status hebt krijg je wel een vergoeding van het NOC*NSF”, aldus Mollet. Zijn aanvraag voor de vergoeding loopt nog.

Het NOC*NSF is de organisatie die alle sporten in Nederland vertegenwoordigt. Als A-status sporter heb je recht op een vergoeding van het NOC*NSF. “Je hebt die status als je je kwalificeert voor de Olympische Spelen of als je bij de eerste acht op een WK eindigt”, stelt de woordvoerder van het NOC*NSF. Dollartekens verschijnen niet in je ogen van zo’n vergoeding. Je ontvangt een jaar 70 procent van het minimumloon, 1004,64 euro per maand om precies te zijn. “Zodra je je niet meer plaatst vervalt die vergoeding”, vervolgt de woordvoerder.

Voor de 20-jarige motorcrosser Nick Kouwenberg uit Den Bosch ziet het er niet veel beter uit. Hij rijdt dit seizoen voor het fabrieksteam van TM in het wereldkampioenschap. Een vast salaris heeft hij niet. Geld verdient hij met sponsoring en het winnen van races. Kouwenberg: “Als je in de top-drie eindigt bij het wereldkampioenschap krijg je tussen de 100.000 en 300.000 euro. Eindig je lager, dan kom je al snel onder de 30.000 euro uit. Als je buiten de top-15 rijdt kost het je alleen maar geld.” In Nederland ligt het prijzengeld nog lager. Kouwenberg vervolgt: “Je krijgt hier zo’n 4000 euro per gewonnen wedstrijd.” Wedstrijden in Nederland vinden maar zes keer per jaar plaats op nationaal niveau. Daarnaast moet je wel op het podium komen wil je zo’n geldprijs in ontvangst nemen.

Biljartlegende Dick Jaspers verdient wél weer genoeg om zijn hoofd boven water te houden. De 47-jarige biljarter werd in 2011 voor de derde keer wereldkampioen driebanden. Het is echter wel geluk hebben in de biljartwereld, benadrukt Jaspers. “Als je goed bent, verdien je bovenmodaal, zoals ik. Maar ik ben ook afhankelijk van sponsoring. Daar moet je geluk mee hebben. Een sponsor vind je niet zomaar. Je moet een klik hebben met iemand wil hij je sponsoren.” Jaspers zelf heeft geen baan, maar veel biljartspelers werken naast het biljarten, licht hij toe.