Kadaver

Altijd al willen zien hoe dode dieren zich ontbinden? Dat kan nu in het natuurgebied Stramprooierbroek van Limburgs Landschap in België. Maar zijn ze niet bang voor boze en geschrokken wandelaars?

Persvoorlichtster Heleentje DeBrauwer van Limburgs Landschap is niet bang voor onrustige wandelaars. “We hebben duidelijk aangegeven met bordjes dat over 50 meter een kadaver ligt. Als mensen het niet willen zien volgen ze de bordjes maar niet”, aldus de persvoorlichtster. Ook liggen de kadavers op een doodlopende weg.

De kadavers zijn neergelegd om meer begrip te krijgen voor het feit dat het goed voor de natuur is om kadavers te laten liggen. Want het hoort volgens Limburgs Landschap in de natuur. DeBrauwer: “Het maakt de grond vruchtbaarder en het dient ook als voedsel voor aaseters als zwijnen, kraaien en insecten ” Maar het vriest vijf graden, dus de kadavers ontbinden nu niet. Leggen jullie de kadavers nu niet te vroeg? DeBrauwer: “Kadavers ontbinden pas als de temperatuur 20 tot 30 graden is. Maar dat het zo koud is, maakt voor de kadavers niet uit. Nu kunnen vogels en muizen de haren van de kadavers gebruiken voor hun nestjes.”

De in Nederland uitgestorven Monniksgier, hoewel hij al een keer in de Oostvaardese Plassen is opgedoken.

Vroeger bleven de dode dieren gewoon in de natuur liggen. Limburgs Landschap werkt samen met de belangenbehartiger van kadavers in de natuur ‘Dood doet leven’, om die tijd terug te laten komen. Hoofddoel is om meer begrip voor kadavers te krijgen. Een ander bijkomend voordeel is dat de in Nederland en België uitgestorven aaseters als de raaf en de monniksgier terug kunnen keren.

Er is binnenkort een thema-avond over Ruimte voor aaseters in Belgisch en Nederlands Limburg met een overzicht van beelden die sinds 2008 zijn verzameld. De avond is 29 mei in Heusden-Zolder, België.

In een deel van de bossen van gemeente Oss, Maashorst, is een storm nagebootst. De bomen zijn uit de grond getrokken en omgeduwd om uiteindelijk een natuurbos te maken.

In een documentaire van Gerald van Bronkhorst, die vanavond in première gaat, is te zien hoe de 91-jarige Pieter Jiskoot een einde aan zijn leven wil maken. Hij wordt door de Nederlandse Vereniging voor een Vrijwillig Levenseinde doorverwezen naar België. Daar kan de man op een makkelijke manier aan het medicijn hydroxychloroquine komen. De man wordt gedurende zijn reis gefilmd. Zo is ook te zien hoe hij de pillen meekrijgt.

Nadat het programma Nieuwsuur gisterenavond de trailer van de documentaire toonde, berichtten verschillende media als PowNews en RTLnieuws over de zelfmoordpil. De berichten concludeerden dat de pil erg makkelijk te verkrijgen is. Na navraag bij de apothekers bleek dit dus niet te kloppen.

Ze noemden de berichten van de Nederlandse media ‘een journalistieke fout’ of zelfs ‘onzin’. Er is geen zelfmoordpil, maar wel een pil die je kunt combineren met andere medicijnen, dat dan wel dodelijke gevolgen heeft. Daarnaast worden de medicijnen volgens de Belgische apothekers ook niet zo makkelijk verstrekt als de artikelen doen geloven. ‘Dat kan alleen met een doktersattest’, aldus de apothekers.

Maud Effting maakte een bericht over dit onderwerp voor de Volkskrant en verklaarde haar aanpak: “Mijn bericht is eigenlijk alleen gebaseerd op de informatie uit de documentaire, dat spreekt voor zich. Of er moet sprake zijn van trucage maar dat lijkt me niet.”

Of de Belgische apothekers helemaal de waarheid spreken is natuurlijk lastig te zeggen maar het is in ieder geval een feit dat een aantal Nederlandse media op één bron is afgegaan.

Cor van Herwijnen van de Somnoclinic voor snurken en apneu legt uit: “Wanneer mensen weinig slapen, hebben ze een gebrek aan energie. Dat gebrek aan energie compenseren ze door te gaan eten. Dit zorgt ervoor dat ze aankomen.”

De voordelen van slapen
Er zijn meer voordelen voor het vaak uitslapen van de studenten: “Wanneer je slaapt, brengen je hersens vier slaapmomenten aan. Om de twee uur gaat zo’n slaapmoment in, dus als je tien uur slaapt, heb je vijf tot zes van die momenten. Als je vervolgens op stap gaat en weinig slaapt, dan wordt dat ritme niet verstoord omdat je dit de nacht daarvoor of daarna compenseert door tien uur te slapen. Een ander voordeel is dat je door veel te slapen je aandacht en concentratie erbij kan houden in de collegezaal. Daardoor val je niet in slaap bij een onderwerp dat je minder interesseert. Ten slotte verbetert het je gemoedstoestand. Wanneer je goed slaapt, heb je een betere motivatie en zit je beter in je vel.

Daarom, voor alle slapende studenten onder ons: schaam je niet! Slapen is goed, gezond en bovendien ga je er nog beter van opletten ook.

De winter in Nederland is dit jaar laat op gang gekomen. Sinds deze week is de temperatuur pas onder het vriespunt gedoken en heeft het een paar dagen gesneeuwd. Daardoor is het nog niet erg glad geweest.

De ziekenhuizen moesten dan ook ontkennend antwoorden op de vraag hoe het met de gewonden zit: “Wij hebben nog geen verschil gemerkt in het aantal gewonden dat de afgelopen week de spoedeisende hulp is binnengekomen.” Van het Lievensberg ziekenhuis in Bergen op Zoom tot het Elkerliek in Helmond. Ze merkten geen verschil.

Rest van Europa

Vergeleken met de landen in Oost-Europa, is dat verschil erg groot. In Oekraïne zijn al 63 doden gevallen en zijn er meer dan duizend mensen met bevriezingsverschijnselen opgenomen in het ziekenhuis. In Italië hebben honderden mensen de nacht in een trein moeten doorbrengen doordat de bovenleiding was geknapt.

De beleving

Het park gaat dus iets doen aan de beleving van de bezoeker. Landman: “Er zullen geen hekken of tralies meer om de dieren zitten, waardoor je een echte ontmoeting krijgt. De veiligheid blijft natuurlijk wel gegarandeerd. Daarnaast zullen er verschillende routes door het park lopen, bijvoorbeeld een weg voor avonturiers of een rustige route.”

Nieuwe dieren

Ook worden er wat nieuwe dieren toegevoegd aan het park. “Van een aantal dieren is het al honderd procent zeker dat ze in het nieuwe park komen, en van een paar 95%. Het gaat hier om dieren als leeuwen, wolven, poolvossen en oerang-oetans”, aldus Wybren Landman. Deze dieren zijn nog maar een klein deel van de vernieuwing die het park zal ondergaan.

Vijf werelden

Een ander onderdeel is dat het park wordt verdeeld in verschillende werelden. De indeling zal bestaan uit de wereld van de ‘Hete Droogte’, ‘IJzige Kou’, ‘Vochtige Warmte’, ‘Wereld van Theater’ en ‘Wereld van Ontmoeting’ . Klimaat gaat een belangrijke rol spelen in het nieuwe park. Landman: “In elke wereld zie je dieren en horecagelegenheden die bij het klimaat passen. Zo krijg je weer een nieuwe beleving in het park.”

Dierenpark Emmen lijkt met een andere insteek het nieuwe park op te gaan bouwen. Die nieuwe insteek zal voor Emmen voelen als een revolutie. In 2015 zullen we zien wat het publiek ervan vindt.

De successen

Een belangrijk succes van het WNF heeft in eerste oogopslag weinig met dieren te maken. Het gaat hier om het MSC-keurmerk, opgericht in 1997. Het Wereld Natuur Fonds is hier mede-initiatiefnemer van. MSC is een keurmerk voor duurzaam gevangen vis. Het draagt ertoe bij dat de zee niet helemaal wordt leeggevist en de natuur in de zee wordt beschermd. Dylan de Gruijl, persvoorlichter van het WNF, is er trots op: “MSC is een van de bekendste groene keurmerken. Wereldwijd heeft twaalf procent van de visvangst voor menselijke consumptie al het MSC-keurmerk, dat zijn zo’n tienduizend producten! Samen met het Verenigd Koninkrijk en Duitsland is Nederland de koploper op het gebied van het aanbod en de verkoop van vis met het MSC-keurmerk.”

Een andere opvallende gebeurtenis voor het fonds is dat het de eerste niet-gouvernementele organisatie was die China binnenkwam. De Gruijl hierover: “We spreken vanaf 1979 met de Chinese autoriteiten over behoud en betere bescherming van het leefgebied van de panda. Mede door inzet van het WNF zijn er nu 62 pandareservaten in China.”

De mislukkingen 

De geschiedenis van het WNF kent ook tegenvallers. Zo verbond het WNF haar logo aan duurzaam geteelde aardbeien uit Andalusië. Ze wilden dat de boeren daar duurzamer te werk gingen, om een natuurgebied te beschermen. De Gruijl: “Maar toen de aardbeien in de supermarkten lagen, belden mensen ons als ze klachten hadden over de aardbeien. Ze dachten dat wij ook verantwoordelijk waren voor de kwaliteit van de aardbeien. Wij hadden zonder erbij na te denken onze naam dus ook aan de kwaliteit van die aardbeien verbonden. Daarom hebben we besloten om ons logo niet meer op producten te plaatsen.”

Een andere tegenvaller is de samenwerking met Essent, die in de jaren negentig is aangegaan. De Gruijl: “De samenwerking met Essent verliep erg goed, met onder andere promotie voor groene stroom en groen gas. Tot het bedrijf over werd genomen door RWE, een Duits bedrijf dat bekend stond erg smerig te zijn. Daarna moesten wij de samenwerking wel verbreken.”

Het bedrijf dat bekend staat als de grootste dierenvriend van Nederland heeft zijn terrein de afgelopen jaren dus flink uitgebreid. Maar ook Dylan de Gruijl geeft aan dat hun missie pas volbracht is wanneer het Wereld Natuur Fonds opgeheven kan worden. Op die dag leidt elk dier en elk plantje een vrolijk leven met een onbezorgde toekomst.

Irrationeel

De Nederlandse Transplantatie Stichting houdt zich veel bezig met het geven van voorlichting over donatie. Jeantine Reiger is manager donorvoorlichting bij de stichting. “Wanneer je mensen vraagt waarom ze geen orgaandonor willen worden, krijg je uiteenlopende redenen. De ene wil het niet omdat het van het geloof niet mag en de ander denkt te oud te zijn om donor te worden.” Reiger geeft ook aan dat mensen soms bang zijn om nog te leven op het moment dat er in ze gesneden wordt. Mensen zijn volgens Reiger zelfs bang dat ze niet meer begraven kunnen worden nadat er organen uit het lichaam zijn verwijderd.

Het lijkt erop dat er weinige zinvolle of rationele redenen zijn om geen orgaandonor te worden. De meeste mensen zouden zelf toch ook graag een transplantatie krijgen wanneer ze een orgaan nodig hebben. Jeantine Reiger weerlegt hieronder de irrationele redenen, maar geeft ook aan dat er uitzonderingen zijn.

 Uitleg

Jeantine Reiger probeert de donorkeuze te vereenvoudigen: “Je hebt vier keuzes wanneer je het formulier voor orgaandonatie invult. Je kan natuurlijk kiezen voor ‘ja’ of ‘nee’, maar daarnaast ook voor ‘ik laat het over aan mijn nabestaanden’ en ‘ik laat het over aan een specifiek persoon’.” Het is overigens niet zo dat wanneer je het formulier niet invult, ze van je organen afblijven. Reiger: “Dan leg je het lot van je organen in de handen van je nabestaanden.”

 Waarom niet?

Hidde Poppelaars (16) is geen orgaandonor en is het ook niet van plan te gaan worden. Hij heeft daar een duidelijke reden voor: “Ik heb kanker gehad en heb verschillende chemo’s moeten ondergaan. Die chemo beschadigt niet alleen slechte dingen in je lichaam maar ook je organen. Doordat die beschadigd zijn, kan ik ze niet meer doorgeven.”

Reiger bevestigt het: “Sommige mensen kunnen om medische redenen geen donor worden. Dat kan bijvoorbeeld voorkomen bij bloedvergiftiging of een besmettelijke ziekte. Ook zijn de dokters extra voorzichtig met personen die bijvoorbeeld kanker, HIV of de Q-koorts hebben of hebben gehad.”

Denice van der Bogt wil geen donor worden om privacy redenen: “Wanneer je ‘ja’ invult op het formulier, wordt dat geregistreerd en dat vind ik geen fijn gevoel. In Oostbloklanden worden mensen zelfs vermoord om hun organen, dat is iets waar ik me wel bewust van ben. Je weet maar nooit wat er gebeurd wanneer een machtige man een orgaan nodig heeft. Daarnaast kunnen mijn nabestaanden na mijn dood nog altijd zeggen of er aan mijn organen mag worden gezeten of niet.”

Dit vindt Reiger een minder goede reden: “Dit is ook weer zo’n misverstand. De enige die het donorregister te zien krijgt, is de Nederlandse Transplantatie Stichting. Artsen kunnen er alleen bij wanneer iemand overleden is en ze de gegevens bij ons op komen vragen.”

Hannah Reinders wil geen orgaandonor worden, omdat ze ‘volledig de grond in wil’: “Ik wil als mezelf de grond ingaan als ik dood ben. Dus niet als Hannah min haar hart, lever of nieren want dan ben ik mezelf niet meer.”

Jeantine Reiger: “Ik hoor dit wel vaker. Ik zou dan aan haar vragen of zij wel een orgaan zou willen wanneer ze er een nodig heeft. Ze antwoorden dan meestal wel instemmend. Vervolgens zien ze soms ook wel in dat het een tegenstelling is, en gaan er dan nog eens over nadenken.”

De mensen die geen donor worden lijken vooral te weinig kennis te hebben over wat er met het lichaam gebeurd na de dood. De vraag naar organen is een werkelijke zaak en het is maar de vraag of de fabels ooit verdwijnen.

“Wij maken ons er druk om wat er met die dieren gaat gebeuren nadat ze bij ons worden weggehaald, ik weet gewoon niet wat er met ze gaat gebeuren”, begint een zorgelijke Peter Verberk, directeur van het Circus Harlekino. “We hopen dat ze in een opvangcentrum terechtkomen en dan goed worden verzorgd. Het zou verschrikkelijk zijn als ze worden ingeslapen.” Toch ziet Verberk ook kansen. “Het is wel zo dat het circus zonder dieren ook aantrekkelijk genoeg kan zijn, maar dan met een ander publiek. Kijk maar naar Cirque du Soleil. We hopen dat we het verwijderen van de dieren zo lang mogelijk uit kunnen stellen, maar wij weten ook dat het niet te voorkomen is. Als we de dieren wel behouden, wordt het aantal locaties voor ons circus een stuk kleiner.”

“Uiteindelijk moeten de dieren teruggestuurd worden naar een opvangcentrum in het land van afkomst, omdat daar het klimaat heerst wat bij ze past”, begint Leonie Vestering, directrice van de stichting Wilde Dieren de Tent Uit. De stichting zet zich in voor het verwijderen van wilde dieren uit het circus. “Maar allereerst sturen we ze naar opvangcentra, waar het welzijn van deze dieren de hoogste prioriteit heeft. De dieren vertonen abnormaal gedrag in het circus. In de dierentuinen zie je vaak al dat leeuwen en tijgers onrustig heen en weer lopen, in circussen is dat nog tien keer zo erg. Wanneer de dieren in een opvangcentrum terechtkomen, kunnen ze opgeknapt worden en weer in sociaal contact komen met soortgenoten. In het circus zitten de dieren vaak in kooien of zijn ze aan het reizen, wat ongezond is.”

Een woordvoerster van stichting AAP, een opvangcentrum voor dieren, vertelt over wat er gebeurt met de dieren wanneer ze aankomen: “We zetten de dieren eerst in quarantaine, waar ze op ziektes gecontroleerd worden en waar vervolgens het gedrag wordt bekeken. Naar aanleiding van het gedrag wordt gekeken in welke groep soortgenoten ze worden gezet. Daar laten we de dieren wennen aan de nieuwe omgeving en als het dan goed met ze gaat, plaatsen we de dieren in een dierentuin of reservaat. Het is bij ons niet de bedoeling dat we de dieren voor een langere termijn in ons centrum houden, daar is het hier  te klein voor.”

  Bron: nufoto.nl

Artikel 9 van de grondwet vertelt ons het volgende: ‘Het recht tot vergadering en betoging wordt erkend, behoudens ieders
verantwoordelijkheid volgens de wet.’ En: ‘De wet kan regels stellen ter bescherming van de gezondheid, in het belang van het verkeer en ter bestrijding of voorkoming van wanordelijkheden.’ Vrijheid van meningsuiting, een kernbegrip
in Nederland, en demonstratievrijheid lijken haaks te staan op het besluit van de burgemeester. Iedereen is vrij om te demonstreren en hoeft geen vergunning aan te vragen bij de gemeente. Een aanmelding is voldoende. Het is echter wel
zo dat de burgemeester bevoegd is om voorschriften en beperkingen op te leggen aan demonstranten. En hij is bevoegd om een demonstratie te verbieden. Zo blijkt uit het rapport van de Nationale ombudsman (Demonstreren staat vrij) uit 2007.

Verkeersopstopping

De burgemeester wil de demonstratie verbieden omdat hij verkeersopstoppingen verwacht. Ook denkt hij dat het winkelende publiek overlast ondervindt van de demonstratie. Het uitgangspunt van de burgemeester is de Wet openbare manifestaties. Deze leert ons dat bij gevaar voor wanorde een burgemeester een demonstratie mag verbieden. Of overlast voor winkelend publiek
onder wanorde valt, is te betwijfelen. Het eerste punt lijkt meer reden te geven voor deze beslissing: In het belang van het verkeer mag een burgemeester een demonstratie verbieden. Maar ook dat argument is niet gegrond volgens
Respect voor Dieren. ‘’Die regel geldt alleen bij grote verkeersopstoppingen en onveilige situaties in het verkeer. In gezamenlijk overleg met de politie en onze organisatie kan het verkeer makkelijk in goede banen geleid worden. We moeten
over de weg, maar dat hoort nu eenmaal bij een demonstratie. Een alternatieve route is geen optie. We willen door het centrum van de stad lopen omdat daar het publiek is dat we proberen te bereiken.’’

Een kort geding moet uitkomst bieden. Vanmiddag beslist de rechter in Breda of de demonstratie door mag gaan of niet. Respect voor Dieren heeft goede hoop op een positieve uitkomst. ‘’In het verleden zijn er al meerdere soortgelijke zaken geweest. En daarbij werd de burgemeester meestal in het ongelijk gesteld.’’