De Elfstedenkoorts

In 1987 stopte Steenbruggen uit Olst met wedstrijdschaatsen. In ’85 en ’86 waren er twee Elfstedentochten achter elkaar. “Toen ik nog wedstrijden schaatste”, begint ze, “was het onverantwoord als allround-schaatsterom aan tochten op natuurijs mee te doen. De kans dat je valt is veel groter door sneeuw en scheuren in het ijs. Ik baalde toentertijd flink dat ik niet mee kon doen.” In ’97 kon ze er opnieuw niet bij zijn wegens omstandigheden. Nu precies 25 jaar nadat ze gestopt is met wedstrijden schaatsen, doet zich waarschijnlijk een nieuwe kans voor. “Ik kan alleen maar hopen en bidden zoals elk jaar. Ook al die jaren dat ik niet ben ingeloot, hoopte ik toch dat de Elfstedentocht door zou gaan. Ik moet wel toegeven dat wanneer jezelf in geloot bent, je toch nog extra hoopt op een tocht.”

Steenbruggen is ondanks haar leeftijd nog steeds een fanatiek sportster. Ze staat gemiddeld twee keer per week op het ijs en ze fietst elke dag naar haar werk. Zelf is ze ervan overtuigd dat ze de tocht uit zal schaatsen: “Ondanks mijn leeftijd voel ik me fit. Ik heb ontzettend veel ervaring dus ik weet wat ik wel en niet kan.” Steenbruggen heeft nog wel een aantal tips voor diegenen die ook zijn ingeloot voor ‘de tocht der tochten’: “Veel kilometers maken op het ijs en zoveel mogelijk wedstrijden op natuurijs meerijden. Als je dit doet en je lichaam goed verzorgt, dan moet het voor iedereen goed komen.”

Kadaver

Altijd al willen zien hoe dode dieren zich ontbinden? Dat kan nu in het natuurgebied Stramprooierbroek van Limburgs Landschap in België. Maar zijn ze niet bang voor boze en geschrokken wandelaars?

Persvoorlichtster Heleentje DeBrauwer van Limburgs Landschap is niet bang voor onrustige wandelaars. “We hebben duidelijk aangegeven met bordjes dat over 50 meter een kadaver ligt. Als mensen het niet willen zien volgen ze de bordjes maar niet”, aldus de persvoorlichtster. Ook liggen de kadavers op een doodlopende weg.

De kadavers zijn neergelegd om meer begrip te krijgen voor het feit dat het goed voor de natuur is om kadavers te laten liggen. Want het hoort volgens Limburgs Landschap in de natuur. DeBrauwer: “Het maakt de grond vruchtbaarder en het dient ook als voedsel voor aaseters als zwijnen, kraaien en insecten ” Maar het vriest vijf graden, dus de kadavers ontbinden nu niet. Leggen jullie de kadavers nu niet te vroeg? DeBrauwer: “Kadavers ontbinden pas als de temperatuur 20 tot 30 graden is. Maar dat het zo koud is, maakt voor de kadavers niet uit. Nu kunnen vogels en muizen de haren van de kadavers gebruiken voor hun nestjes.”

De in Nederland uitgestorven Monniksgier, hoewel hij al een keer in de Oostvaardese Plassen is opgedoken.

Vroeger bleven de dode dieren gewoon in de natuur liggen. Limburgs Landschap werkt samen met de belangenbehartiger van kadavers in de natuur ‘Dood doet leven’, om die tijd terug te laten komen. Hoofddoel is om meer begrip voor kadavers te krijgen. Een ander bijkomend voordeel is dat de in Nederland en België uitgestorven aaseters als de raaf en de monniksgier terug kunnen keren.

Er is binnenkort een thema-avond over Ruimte voor aaseters in Belgisch en Nederlands Limburg met een overzicht van beelden die sinds 2008 zijn verzameld. De avond is 29 mei in Heusden-Zolder, België.

“Wij zijn onaangenaam verrast”, zegt secretaris Els de Groot van FEB. “Natuurlijk hopen we op een brede vertegenwoordiging van teams, maar het is in dit geval niet anders.” Tijdens het Nederlandse All*Star Gala nemen teams Noord en Zuid het tegen elkaar op in een wedstrijd die volledig gaat om het showelement. De basisopstelling van beide teams wordt bepaald door Nederlandse fans, die online  stemmen op hun favoriete basketballspelers. Dit jaar wogen de stemmen sterk in het voordeel van EiffelTowers uit Den Bosch. De geselecteerde spelers zijn Frank Turner, David Gonzalvez, Kees Akerboom, Stefan Wessels en Tai Wesley. In de praktijk zal het volgens De Groot allemaal wel meevallen: “De basisopstelling wordt wel door de fans gemaakt, eredivisie coaches selecteren de vijf wisselspelers. Ik heb al van vier coaches voorkeuren binnen gekregen en die keuzes zijn veel gevarieerder.” De coaches krijgen de kans niet hun team voor te trekken. Ze mogen namelijk niet hun eigen spelers selecteren.

Het zuiden van Nederland kent natuurlijk meer eredivisie basketballteams dan alleen EiffelTowers. Het Challenge Sports Basketbal College uit Rotterdam bijvoorbeeld of Stepco BSW uit Weert. Bij het Nijmeegse Magixx liggen ze niet wakker van de aparte opstelling van team Zuid. “Het is maar het All*Star Gala, geen competitiewedstrijd”, bagatelliseert trainer Michael Schuurs. “Wel een vreemde situatie maar de fans hebben gekozen.” Om dergelijke eigenaardigheden in de toekomst te voorkomen moet de stem van de coaches meer gehoord worden, vindt Schuurs: “Laat de coaches eerst een selectie maken. Die spelers krijgen dan een aantal voorkeursstemmen mee. Of zoiets werkt weet ik niet, maar het is een poging waard.” Bij de FEB hebben ze nog geen concrete plannen om het volgend jaar misschien anders aan te pakken. “Het vraagt wel om aandacht”, zegt De Groot, “maar daar moeten we dan met een flink pak kennis naar kijken. En uiteindelijk is nooit iedereen tevreden.”

Dat geldt ook voor de 35-jarige taekwondoka Tommy Mollet uit Tilburg. Ondanks zijn kwalificatie voor de Olympische Spelen in London deze zomer is hij niet alleen maar op de taekwondomatten te vinden. Naast zijn sportcarrière werkt hij parttime als communicatiemedewerker. “In principe beoefen ik vrijwillig topsport. Prijzengeld kennen we niet in de taekwondowereld. Je moet zelfs inschrijfgeld betalen. Als je de A-status hebt krijg je wel een vergoeding van het NOC*NSF”, aldus Mollet. Zijn aanvraag voor de vergoeding loopt nog.

Het NOC*NSF is de organisatie die alle sporten in Nederland vertegenwoordigt. Als A-status sporter heb je recht op een vergoeding van het NOC*NSF. “Je hebt die status als je je kwalificeert voor de Olympische Spelen of als je bij de eerste acht op een WK eindigt”, stelt de woordvoerder van het NOC*NSF. Dollartekens verschijnen niet in je ogen van zo’n vergoeding. Je ontvangt een jaar 70 procent van het minimumloon, 1004,64 euro per maand om precies te zijn. “Zodra je je niet meer plaatst vervalt die vergoeding”, vervolgt de woordvoerder.

Voor de 20-jarige motorcrosser Nick Kouwenberg uit Den Bosch ziet het er niet veel beter uit. Hij rijdt dit seizoen voor het fabrieksteam van TM in het wereldkampioenschap. Een vast salaris heeft hij niet. Geld verdient hij met sponsoring en het winnen van races. Kouwenberg: “Als je in de top-drie eindigt bij het wereldkampioenschap krijg je tussen de 100.000 en 300.000 euro. Eindig je lager, dan kom je al snel onder de 30.000 euro uit. Als je buiten de top-15 rijdt kost het je alleen maar geld.” In Nederland ligt het prijzengeld nog lager. Kouwenberg vervolgt: “Je krijgt hier zo’n 4000 euro per gewonnen wedstrijd.” Wedstrijden in Nederland vinden maar zes keer per jaar plaats op nationaal niveau. Daarnaast moet je wel op het podium komen wil je zo’n geldprijs in ontvangst nemen.

Biljartlegende Dick Jaspers verdient wél weer genoeg om zijn hoofd boven water te houden. De 47-jarige biljarter werd in 2011 voor de derde keer wereldkampioen driebanden. Het is echter wel geluk hebben in de biljartwereld, benadrukt Jaspers. “Als je goed bent, verdien je bovenmodaal, zoals ik. Maar ik ben ook afhankelijk van sponsoring. Daar moet je geluk mee hebben. Een sponsor vind je niet zo maar. Je moet een klik hebben met iemand wil hij je sponsoren.” Jaspers zelf heeft geen baan, maar veel biljartspelers werken naast het biljarten licht hij toe.

Duizenden mensen vullen de conferentiezalen van NH Koningshof in Veldhoven. In de immense zalen zijn meterslange rijen met dartborden opgezet. Op de banen staan meestal stereotype darters: kalende mannen van middelbare leeftijd met bedrukte polo’s
waaronder de beginselen van een bierbuik zichtbaar zijn. Achter hen, leunend tegen dramhekken, staan hun familieleden en meegereisde fans. Elke darter heeft minstens twee bezoekers mee en dat zijn de mensen die de zalen tot de nok toe vullen. Collega’s Daniel van Mourik (19) uit Culemborg en Patrick Parijs (35) uit Vlijmen vallen op tussen de klassieke darters. Nonchalant gekleed in
spijkerbroek en geruit overhemd  banen ze zich een weg door de massa. “We zijn hier vooral voor de fun”, zegt Parijs, “we willen wel winnen maar dat is voor ons niet het belangrijkste.”

In de ‘feestzaal’ is de lucht gevuld met sigarettenrook, frietgeuren en bierwalmen. Een DJ blaast carnavalhits uit de speakers terwijl Parijs en Van Mourik over hun voorbereidingen vertellen. “Vanochtend om negen uur begonnen we op het werk al met ingooien”, vertelt Parijs. “In de kantine darten we ook het vaakst. Elk vrij momentje staan wij voor het bord.” Het idee om mee te doen aan de Dutch Open Darts begon eigenlijk als een grap. Van Mourik: “We waren samen onderweg naar een klus en we grapten dat we als koppel mee moesten doen. Uiteindelijk hebben we onszelf ingeschreven.” Alle voorbereidingen ten spijt liggen Parijs en Van Mourik er na de eerste game al uit. Met drie legs verloren. “Daniel heeft zijn plicht verzaakt”, grapt Parijs. “Als hij op zijn top speelt kan hij jongens als Klaasen en O’Shea verslaan.” Die uitspraken zijn niet uit de lucht gegrepen. In 2007 won Van Mourik het wereldkampioenschap Teams Softtip in Chicago. “O’Shea heb ik met koppelsdarts twee keer verslagen”, zegt hij, “één keer hier, één keer tijdens de Noord-Ierland Open.”

Echt jammer vinden beide heren het niet dat ze uit de competitie liggen. Van Mourik: “Als de darts goed vallen dan lukt het wel. Wanneer je eerste paar rondes niet lekker lopen, ben je uit de flow. Dan gaat het gewoon niet meer.” Darten is voor Parijs en Van Mourik een gevoel, iets wat ze voor de gezelligheid doen. “Professioneel darten heb ik eigenlijk opgegeven”, verzucht Van Mourik. “Tegenwoordig ga ik liever iets leuks doen met mijn vrienden.” Of hij de pijltjes ooit nog serieus oppakt? “Misschien later als ik wat gesetteld ben. Nu eerst maar eens een biertje.”

Door: Julia van Dooren en Adriënne Glasbergen

In een deel van de bossen van gemeente Oss, Maashorst, is een storm nagebootst. De bomen zijn uit de grond getrokken en omgeduwd om uiteindelijk een natuurbos te maken.

RTL blokkeert Voetbal International-fragmenten voor de populaire VI-fansite SigaarSnor. Dit omdat de rechten van de filmpjes bij RTL liggen. Ferry, oprichter van SigaarSnor, vertelt over zijn initiatief, de populariteit en het besluit van de grote tv-zender.

Ferry zette sinds augustus 2009 zijn video’s met grappige VI-fragmenten op Youtube, en er was niets aan de hand. Sinds kort is RTL de spelbreker en werden de filmpjes verwijderd, naar eigen zeggen omdat zij de rechten claimen.

Waarom ben je begonnen met SigaarSnor?

Na het goed bekeken Youtube-kanaal besloot ik een weblog te starten, vooral om alles overzichtelijk samen te brengen. Dit groeide en groeide maar, en inmiddels is er een hele groep bloggers enthousiast actief om de website bij te houden. Het kost mij ongeveer drie kwartier per dag om het weblog te beheren.

En nu mag je geen filmpjes meer plaatsen, wat vind je daarvan?

Het is natuurlijk het goed recht van RTL, zij zijn officieel eigenaar van de beelden. Maar natuurlijk betreur ik dit wel heel erg. De video’s zorgen voor gratis promotie voor Voetbal International, die er ook nog geld aan verdiende. Wat ook heel jammer is, is dat lang niet alle fragmenten op RTL XL (RTL’s Uitzending Gemist, red.) staan. Er verdwijnt dus een stukje VI-geschiedenis van het internet. Bovendien werkt de RTL XL-website lang niet zo goed als Youtube, waarmee je video’s kunt embedden.

Ben je al persoonlijk benaderd door RTL en Voetbal International?

Ik heb al wel contact gezocht met RTL Nederland naar aanleiding van deze situatie, maar een concreet antwoord heb ik nog niet gehad. Ik heb altijd goed contact gehad met RTL en VI en ben vorig jaar zelfs een ochtendje op de VI-redactie geweest. Nadat VI de TeleVizier-Ring won kreeg ik een presentje van Voetbal International, dat laat wel zien dat ze waarderen wat ik doe. Dat ik ook een aandeel heb in de populariteit van het programma. Ik hoop dat er nog een oplossing komt, maar dat is even afwachten.

Is dit het einde van SigaarSnor?

Als er geen video’s meer op de website kunnen worden geplaatst, denk ik dat het einde verhaal is voor SigaarSnor. De filmpjes waren toch wel de kurk waarop de site dreef. Ik wacht nog even rustig af en dan zie ik wel wat er nog mogelijk is. De fans balen in ieder geval net zo hard en ik heb al veel reacties ontvangen, dat is heel mooi.

See a Sound is een nieuw project van het Brabants Kenniscentrum voor Kunst en Cultuur. Kunstenaars en dj’s laten zich hierbij insprireren door elkaars werk. De expositie is te zien van 27 januari tot en met 20 april in Tilburg.

In een documentaire van Gerald van Bronkhorst, die vanavond in première gaat, is te zien hoe de 91-jarige Pieter Jiskoot een einde aan zijn leven wil maken. Hij wordt door de Nederlandse Vereniging voor een Vrijwillig Levenseinde doorverwezen naar België. Daar kan de man op een makkelijke manier aan het medicijn hydroxychloroquine komen. De man wordt gedurende zijn reis gefilmd. Zo is ook te zien hoe hij de pillen meekrijgt.

Nadat het programma Nieuwsuur gisterenavond de trailer van de documentaire toonde, berichtten verschillende media als PowNews en RTLnieuws over de zelfmoordpil. De berichten concludeerden dat de pil erg makkelijk te verkrijgen is. Na navraag bij de apothekers bleek dit dus niet te kloppen.

Ze noemden de berichten van de Nederlandse media ‘een journalistieke fout’ of zelfs ‘onzin’. Er is geen zelfmoordpil, maar wel een pil die je kunt combineren met andere medicijnen, dat dan wel dodelijke gevolgen heeft. Daarnaast worden de medicijnen volgens de Belgische apothekers ook niet zo makkelijk verstrekt als de artikelen doen geloven. ‘Dat kan alleen met een doktersattest’, aldus de apothekers.

Maud Effting maakte een bericht over dit onderwerp voor de Volkskrant en verklaarde haar aanpak: “Mijn bericht is eigenlijk alleen gebaseerd op de informatie uit de documentaire, dat spreekt voor zich. Of er moet sprake zijn van trucage maar dat lijkt me niet.”

Of de Belgische apothekers helemaal de waarheid spreken is natuurlijk lastig te zeggen maar het is in ieder geval een feit dat een aantal Nederlandse media op één bron is afgegaan.